Bir zaman hikayesi bu. Görmek için gözlerinizi kapatıp açmanız yeterli. Duymak içinse kulaklarınızı ; " tik tak."
Dokunmak ne mümkün! Kuma değen rüzgar misali, savrulup gidiyor zaman. Dokunabilsek sarılır, kenetlenir, bir ucundan yakalar, herşeyi tamamlardık. Yıllarla göğüs göğüse çarpışmadan evvel. Fakat böyle olmuyor işte, akrep mi yelkovanı, yelkovan mı akrebi takip ediyor anlamadan geçip gidiyor saatler, günler.
Zaman; herşeyi yarım bırakmasıyla ün salmış, asırlar, yıllar, aylar, günler önce başlanılan birçok işin tamamlanmasına mani olmuştur, malum. Fakat siyahın beyazla karışmasına, beyazın siyahla buluşmasına mani olamamış, öyle diyorlar.
[link]
hope you like it